Joost in Ecuador

Oriente

2007-03-12T17:45:00.000+01:00

Ok, dit wordt de grootste update tot nu toe. Ik ben een beetje druk geweest en er is veel gebeurt laatste tijd. Er zijn helaas geen foto`s bijna, mn camera is kapot en ik heb nu geen manier om mn foto`s op de computer te zetten

Geslaagd! Alweer!

Ja, het schooljaar is afgelopen en heel mijn klas heeft eindexamen gedaan. Ik zelf heb absoluut niks gedaan voor proefwerken of wat dan ook op school hier, en examenperiode was dan ook een soort van vervroegde vakantie voor mij, waar ik niks op tegen had, maar toch was ik erbij met de slagingsceremonie/feest, en ik heb er zelf een certificaat gekregen: Mencion de Honor voor Joost Kouwenkoen..... Dat ze het niet kunnen uitspreken, ok, kan ik begrijpen, maar het is toch niet zo moeilijk om mijn naam goed te schríjven?

Maar goed, er was dus zo`n hele ceremonie + feest in het meest luxe hotel van de stad. Alle meisjes moesten witte galajurk aan, en jongens blauw pak en rode stropdas, behalve ik dan, ik heb alleen maar een grijs pak, maar hé, ik ben sowieso al een beetje anders dan de rest van mijn klas :P Na een hele reeks toespraken van leraren en leerlingen en uitreiking van certificaten was het tijd voor de leerlingen om met hun vader of moeder de wals te dansen. Mijn moeder mocht niet dansen omdat ze nog in de rouwperiode om de dood van haar vader zat ofzo, dus regelde ze een vriendin van haar voor mij :/ Rest van de avond bestond uit disco.

Sucre

Mijn nieuwe familie komt oorspronkelijk uit de provincie manabí, zo`n 6/7 rijden ten noorden van hier. Vandaar ging ik met mn gastmoeder, oma, broer en neef naar Sucre, een klein dorpje met een paar honderd inwoners, waar nogal wat familie woont (mijn moeder heeft 9 broers en zussen, en de meesten wonen in Sucre). En ik weet niet wat het is, want er is ongeveer niks in Sucre (douche bestaat uit een ton met water en een bakje), maar ik had het daar geweldig naar mn zin. We gingen nog een dagje naar het strand met de halve familie (waar passen 15 mensen in 1 auto? Ecuador!), waar ik nogal ben verbrand. Helaas moest ik hier al veel te snel weg, want mn (Nederlandse) ouders zouden we volgende ochtend vroeg op het vliegveld in Guayaquil staan.

Reis met ouders

De volgende ochtend stond ik dus braaf om 6 uur op het vliegveld, bleek het vliegtuig zomaar ff zo`n 4,5 uur vertraging te hebben... :( Maar goed, 4,5 uur later stond ik er weer, en zag ik mn ouders weer voor het eerst in bijna 6 maanden. Best vreemd. Blijkt mn moeder ook voor het eerst in mijn leven lang haar te hebben :/

We gingen van het vliegveld gelijk door naar Machala, waar voor mij 2 dagen als vertaler begonnen. We brachten een bezoek aan allebei mijn families, de club jeugd commisaris van rotary, en aan het strand. Het strand hier in Machala is op een eiland, en je moet ongeveer een half uur met een boot om er te komen. Het is zo ongeveer het lelijkste strand van Ecuador, maar toch wel een redelijk goed strand met lekker warm water naar nederlandse begrippen.

Daarna vertrokken met auto en met chaufeur naar Cuenca. Deze chaufeur, Guillermo, die we op aanraden van mijn gastvader hadden ingehuurd, heeft me een geheel nieuw respect gegeven voor alle mensen waarvan ik dacht dat ze geen richtingsgevoel hadden. Maar voordat we naar Cuenca gingen, brachten we eerst nog een bezoekje aan Ingapirca, de enige Inca-ruines in Ecuador waar nog iets vanover is. Nou hadden die inca`s een of ander leuk trucje waardoor ze stenen zo op elkaar konden stapelen dat het precies paste, zonder cement ofzo. Hoe ze het doen weet niemand, maar het was wel facinerend om te zien hoe al die stenen precies zo op elkaar pasten. Na hier een tijdje te hebben rondgelopen gingen weer terug naar Cuenca, om daar leuk carnaval te vieren......of, dat dachten we.....

TIP voor alle mensen die ooit Ecuador bezoeken tijdens carnaval: zorg dat je ergens anders bent dan Cuenca.

Ja, alles was gesloten, en de bevolking van Cuenca was massaal de stad uitgetrokken om ergens anders carnaval te vieren. De enige in de straten van Cuenca waren wij en enige mensen die alle voorbijgangers nat gooiden met water, iets wat ze hier overal doen met carnaval. Vanuit daar hebben we uitstapjes gemaakt naar Chordeleg, het sieradencentrum van Ecuador, en El Cajas, en nationaal park.

Volgende stop op de reis was Baños (de agua santa), een stad aan de voet van Tunghurahua (ofozo), een vulkaan die afgelopen zomer is uitgebarsten. Het is bekend van vanwege de thermale baden (Baños de Agua Santa = Baden van Heilig Water), en mensen komen er ook van de heilig water halen, net zo iets als bij Lourdes. Vanaf hier hebben we als echte nederlanders een fietstocht gemaakt door de Anders, langs de zogenaamde avenue van de watervallen. Met name 1 daarvan was spectaculair, de Duivelsketel, water dat van in een bassin omgeven door muren van zo`n 30 meter hoog. Ook zijn m`n vader en ik nog van een brug gesprongen bij een soort bungeejumpen wat niet echt bungeejumpen is maar een soort reuzenschommel. Je wordt dan met een touw vastgebonden aan een brug naast de brug waar je vanaf springt. Best leuk ;)

Na Baños hadden een korte stop in Quito om een trip naar de Jungle te boeken, en daarna gelijk door naar Otavalo, waar de volgende dag de grootste weekelijkse indiaanse markt van het land werd gehouden. Nou was ik daar al eens eerder geweest, maar dat weerhield me er niet van om toch weer te veel uit te geven... Daarna gingen we door naar het leerstadje Cotacatchi, waar ik dit keer niks kochtnet als mn ouders, hoewel mn vader bijna een leren colbert had gekocht :)

En in de voetsporen van mn vorige reis met Rotary brachten we volgende dag een bezoekje aan bergmeer Cuicotcha: mooi uitzicht, veel muggen en een beetje frisjes, maar de moeite waard. Daarna was de tijd alweer aangebroken om terug te keren naar quito voor het laatste gedeelte van de trip: amazone. Die avond in Quito konden we blijven slapen bij de eigenaar van het reisbureau waar we de trip hadden geboekt. Een heel aardige man, komt uit Chili, en runt een reisbureau in quito samen met zn zoons. Hij gaf ons een hele rondreis door quito, het oude centrum bij nacht, echt heel mooi.

Daarna was het tijd voor ons tochtje naar de jungle. Voor ons groepje van 3 hadden we een gids + en assistent/tolk. Na zo´n 2 uur met auto en een half uur met gemotoriseerde kano kwamen we aan bij de hutten van een inheemse bewoner, wat tevens ons verblijf was gedurende deze 4 dagen. Die middag hebben we een rondje door de jungle gemaakt waarbij onze gids allerlei interesante dingen vertelde over alle planten en insecten (veel giftige dingen daar, en ook veel dingen die daartegen helpen). Iets groters dan een flinke spin kwamen we jammer genoeg niet tegen :(

Deze volgende dag moest onze gids weg, dus hadden we alleen nog onze hulpgids. In de ochtend gingen we in een boomstamkano naar een andere plaats om rond te lopen, op zoek naar vogels en apen. Kanoen op een stilstaand meer is een stukje zwaarder dan op een stromende rivier, en het feit dat je de hele reis scheef moet zitten omdat er water binnen kwam hielp ook niet echt, maar we kwamen er. Veel meer dan een paar vogels, de geur van een panter en een boom die we toen nog reusachtig groot vonden kwamen we niet tegen.

`s Middags gingen we vissen voor pirañas. Die schijnen erg makkelijk te vangen te zijn, hengel met eenstukje vlees eraan, en de piraña bijt zich daaraan vast, hoeft niet eens in het haakje te bijten. 3 uur, veel stukjes vlees en nul pirañas later besloten wij dat dat een sprookje is. Toen onze hulpgids voor het eten even ging douchen (ton met water + bakje), werd hij gestoken door een conga, een 7 cm lange mier. Een beet daarvan doet veel pijn, veroorzaakt koorts en hallucinaties. Gelukkig was de gids toen alweer terug, en die wist ook snel ergens een plant te vinden die hiertegen helpt.

In de nacht gingen we met de boot het meer op, opzoek naar kaaimannen. De ogen van een kaaiman lichten rood als je er met een zaklamp op schijnt. Dat maakt het vrij makkelijk om ze te vinden, en er waren er genoeg. Nog even een spannend moment toen de motor afsloeg net toen we een meter van een kaaiman waren, en de kaaiman onderwater dook (de week ervoor had een kaaiman bijna de boot van de gids omgegooid), maar er gebeurden niks. Even later trok de gids een babykaaiman (1,5 jaar oud, 80 cm lang) in de boot om er wat over te vertellen, en zodat we allemaal een foto konden maken met een kaaiman in onze handen.

De volgende ochtend deden we nog een poging pirañas te vangen. Dit keer ging het wat beter, iedereen had tenminste 1 gevangen. Helaas hebben we daarna de emmer op een verkeerde plaats gezet, want toen we na lunch terugkwamen, hadden de honden de pirañas opgegeten... :(

In de middag gingen we op weg voor een lange tocht door de jungle, met overnachting in tentjes. Opnieuw hadden we pech met de apen, er was niks te zien. Midden in een groot moeras kwamen we nog een reusachtige boom tegen. Ik zal er wanneer ik kan een fimpje van op de site zetten (was te groot/breed voor foto). In de nacht gingen we op zoek naar nachtdieren. Volgens de gids was er altijd wel een gordeldier of ander nachtdier te vinden. Maar helaas, nog steeds pech, verder dan een enkele nachtvlinder kwamen we niet. Op de terugweg naar de hutten de volgende ochtend zagen we gelukkig wel eindelijk een paar aapjes van een boom naar een andere slingeren.

Daarna was het jammer genoeg alweer tijd om met kano/auto/vliegtuig terug te keren naar Quito, waar ik de volgende ochtend ook gelijk afscheid moest nemen van mn ouders :(

Rotaryreis Amazone

Een paar uur nadat mn ouders vertrokken waren stond ik weer op het vliegveld om naar de amazone te gaan. We gingen met een groep van 26 uitwisselingsstudenten. Nadat we geland waren in Coca moesten we even wachten in een hotel totdat we met een boot naar onze verblijfsplaats konden gaan. In dit hotel hadden ze een aantal aapjes die dol waren op de rozen die ze ons in het vliegtuig hadden gegeven. Doe je eerst vier dagen je best aapjes te zien in de verte, word je daarna letterlijk besprongen.

We verbleven in een aantal bungalows naast een dorpje, waar een speciaal soort gratis school was voor kansarme junglekindjes, waar ze `s ochtends lessen hadden en `s middags moesten werken. Daar hebben we 3 middagen bij geholpen. Voor de rest hebben een paar tochtjes in de jungle gemaakt, veel gezwommen in de rivier (ze hebben ons een keer een uur stroomopwaarts met zwemvesten en een vlot in de rivier gegooid), geleerd hoe we manden moeten vlechten, in bomen moeten klimmen, hoe we een soort touw kunnen maken uit bladeren (mn zelfgemaakte armbandjes doen het nogsteeds), gezichten beschilderen met kleurstoffen uit bepaalde planten, een ceremonie ondergaan de een shamaan en vooral heel veel lol gehad met de groep. We hadden echt een leuk groep, kon haast niet beter (maar ja, welke exchangestudenten zijn nou niet leuk?). De tijd hier vloog voorbij, en voor ik het wist waren de 7 dagen voorbij :(

Machala

Ik ben ondertussen alweer een tijdje terug in Machala, en ook hier vliegt de tijd voorbij. Ik ben ondertussen lid van een soort natuurvereniging hier, die oa de luiaards in de bomen op het centrale park verzorgen. Heb nu dus alweer een paar keer luiaards te eten en te drinken gegeven.

Verder ben ik nog een keer naar een kolibriereservaat geweest. Echt heel mooi gezicht, al die gekleurde vogeltjes om een paar bakjes met suikerwater heenzoemend. Verder nog naar een keer naar het strand geweest, waar ik in mn voet werd gestoken door een rog. Roggen hebben een soort gif dat veel pijn veroorzaakt, en strompelend op zoek naar hulp wist niemand precies wat te doen, totdat we een nederlandse vrouw tegenkwamen die daar aan het strand woont en wist wat te doen bij een roggensteek. Eerste nederlander die ik hier zie in machala. Een paar flinke klappen erop om het bloed eruit te krijgen en daarna iets heets erop tegen de pijn. Ze leende me ook nog een kaars zodat ik er kaarsvet over kon gooien. Ik voelde het nauwelijks over de pijn heen, maar na een stuk of 4/5 keer was de pijn bijna weg. Dit schijnt trouwens bij bijna alle beten/steken te werken: bijen, wespen, muggen, mieren ;)

Volgende week heb ik reis naar Galapagos met Rotary, en veel zin daarin. Ik zal kijken of ik daarna mn weblog iets sneller kan updaten. Chao, Joost

Mi Paraíso

2007-01-22T18:22:00.000+01:00

Ga eens lekker zitten en geniet van mijn nieuwe huis:

Filmpje van universiteit en basketbalveld wil niet uploaden, dus die houden jullie nog tegoed...

Ik heb nu dus een nieuwe familie, hartstikke lieve mensen. 1 Broer van twaalf die alleen maar engels tegen me spreekt (das nog eens wat anders), en ook nog een schattig ecuadoriaans omaatje.

Mijn nieuwe adres heb ik al genoemd, mobiel nummer blijft hetzelfde, en dit is mijn nieuwe huisnummer: 00593-72922289

Verder kan ik zeggen dat het hier warmer is dan normaal in deze tijd van het jaar, net als in nederland. Alleen hier is >40 normaal.... Ja, dat zwembad kan ik wel gebruiken :D

Navidad y Año Nuevo

2007-01-10T16:47:00.000+01:00

Er zijn weer een aantal dingen gebeurd afgelopen paar weken, namelijk:

Huizenwissel

Er is een datum geprikt voor het wisselen van gastgezin, namelijk de 20 januarie. Vandaar als jullie iets op willen sturen, gebruikt dan vanaf nu dit adres:

Joost Avila Loor
Utsam Universidad
Av.Loja y 10 de agosto
Machala
Ecuador

Kerst

Kerst is hier een groter feest dan in Nederland, zowel in religieuze (96% van ecuador is katholiek) als in feestelijke zin (cadeautjes enzo). Op een vrijdag middag hadden we met Interact, de jeugdafdeling van Rotary, een kerstmiddag georganiseerd voor arme kindertjes in een weeshuis, met spelletjes, een goede maaltijd, cadeautjes en natuurlijk ook de verkiezing van een kerstprinses. Het zijn en blijven nou eenmaal ecuadorianen ;P Uiteindelijk was het een grote chaos, maar ik geloof dat iedreeen wel een leuke middag heeft gehad, en daar ging het tenslotte om. Ik heb nu in elk geval wel een hele boel foto´s van kleine negertjes die het maar wat leuk vonden om op de foto te gaan.

Een week later, de vrijdag voor kerstmis, vierden we kerst op school. Eerst was er een sort optocht van kinderen verkleed als herder, koningen, engelen en natuurlijk een Maria op een ezeltje. Daarna was er een toespraak van de rector ofzo, en mochten de kerstprins en prinses nog een rondje lopen (het houd ook nooit op). Iedereen moest een cadeautje meenemen, want daarna kwamen de kinderen van een arme publieke school langs, en die kregen allemaal een cadeautje. Toen dat allemaal ook voorbij was hadden we met onze klas nog een kerstmaaltijd: kalkoen met rijst en een salade.

Kerst wordt hier gevierd op kerstavond, met de familie. Eerst zochten we een mis in de kerk, of liever gezegd, buiten de kerk, het was nogal druk. We bezochten beide grootouders, eerst die van m´n gastmoeder, daarna die van m´n gastvader. Bij beiden had heel de familie zich verzameld, en bij bieden hadden we een kerstdiner, met kalkoen en een of andere zoete bruine smurrie met walnoten, rozijnen, olijven en ik denk dadels, wat erg lekker was. Om 12 uur ´s nachts wenst iedereen elkaar gelukkig kerstfeest en geeft elkaar cadeautjes. Nou hebben ze hier zo de gewoonte om kleding te geven, dus ik ben nu een spijkerbroek, overhemd, polo en pijama rijker....

Hè? Llamas Holandesas? Nederlandse lama´s?

Maria op het ezeltje
De Herders
En de koningen
Heel de familie Acosta

Bosque Patrificado

De zaterdag daarop, de dag voor oud&nieuw, zouden we naar een versteend bos hier in de buurt gaan. Dit was de 4e keer dat mn ouders dit zeiden, en ik had niet al te veel hoop dat we dit keer wel zouden gaan. Maar he, wat een verrassing, dit keer gingen we echt, en m´n ouders hadden Sonja (Finland) ook uitgenodigd, aangezien wij binnenkort van gastgezin wisselen, en zij dus bij mijn familie komt wonen. Het was een beetje lastig te vinden, dus vroegen we de weg aan een oud vrouwtje dat we tegenkwamen. Die wist precies waar het was: die kant op (ze wees), dan daarom (wees andere kant op), en dan over de brug daarheen (weer andere kant). We bedankten haar vriendelijk, en gingen op zoek naar iemand die het wel uit kon leggen: weg volgen en dan bij de brug links ;)

Het bos zelf vond ik niet zo heel bijzonder, een aantal stenen die verdacht veel op bomen leken (jaja, het waren bomen een paar miljoen jaar geleden), maar het was gezellig, en ook wel lekker om weer even in de natuur te wandelen. Dat is iets Ecuadorianen niet veel doen, en binnen een uur van Machala is ook niets anders te vinden dan bananenplantages en garnalenkwekerijen.

Op de terugweg stopten we nog even bij een groot stuwmeer, wat niet werd gebruikt om energie op te weken, maar alleen om water te sparen voor de landbouw. Daarna ,was er nog een andere stop bij een riviertje, waren we gingen zwemmen. M´n vader vond het maar koud, maar Ecuadorianen hebben maar rare ideeën over kou...Zelfs ijij zou hiet zonder twijfelen zijn ingelopen, mam ;)

Dunne boom
Dikke boom
300 jaar oud ofzo
Hebt 7 of 8 man nodig om hem te omcirkelen
Heel de familie op zo´n versteende boom

Nieuw Jaar

Ze hebben hier een vreemde gewoonte met nieuw jaar: grote poppen van papier marchee, die vol zitten met knal vuurwerk. Traditioneel lijken die poppen op iets wat belangrijk was afgelopen jaar, je had er dan ook redelijk wat politica (we hadden verkiezingen), maar de meesten zijn figuren uit tv-series of films, wat overigens ook geheel toepasselijk is, gezien het aantal uren die de gemiddelde ecuadoriaan achter de tv doorbrengt. Nadat je hem gekocht hebt wordt zo´n "año viejo" dan op de auto gebonden of voor het huis gezet.

Nadat wij op op 31 december om 5 uur (ruim op tijd) onze año viejo (een of andere robot, ik geloof van futurama) hadden gekocht, gingen we ´s avonds naar het huis van de ouders van mn moeder, waar heel de familie van die kant zich verzameld had, en daar hadden we een cena redelijk gelijk aan die op kerstavond, met kalkoen en de zoete bruine smurrie en natuurlijk rijst. Hier bleven we tot +/- 11 uur, toen gingen we naar mn oma van mn vaders kant, waar heel de rest van die kant van de familie zich verzameld had. Om 12 uur werden alle año viejos op een hoop in de straat gegooiden in de fik gestoken. Aangezien de familie druk bezig was elkaar een gelukkig nieuwjaar te wensen heeft de helft er niks van gezien geloof ik, maar ja. Grootste gedeelte van de nacht daarna heb ik karaokend doorgebracht met een paar ooms.

Een paar Año Nuevo´s
Waren ook wedstrijden wie de mooiste voorstelling had

Onze Año Nuevo

Daar gaan ze dan
Doei!!
Karaoken met ooms
Kijk, das nog eens een romeinse kaars
Uhm... zoals de meeste uitwisselingsstudenten krijg ik er een beetje gewicht bij, en das te merken ook....door mn bed gezakt... :S

Paseo Quito

2006-12-12T23:53:00.000+01:00

Verslag van de tweede rotary reis naar de noordelijke sierra:

Dag 1

Quito is een aardig eindje weg, zo´n 10 uur met de bus. Dit deden we tijdens de nacht, en aangezien ik nooit echt een ster ben geweest in slapen in een bus, was dit een vrijwel slapeloze nacht voor mij. Rond 7 uur `s ochtends kwamen we aan in Quito. Quito is een stad met bijna 2 miljoen inwoners, die toch niet echt aandoet als een wereld stad. Het ligt tussen een aantal bergen hoger dan 5 km en het klimaat is beter dan bij ons aan de kust, zo rond de 25 graden, een aangenaam temperatuurtje.We waren weer eens veel te vroeg, het programma begon om 17.00. Dit gaf ons tijd om eerst nog een paar andere dingen te doen. Eerst gingen we naar het Guayasamin museum. Guayasamin was een bekende ecuadoriaanse schilder die veel abstracte schilderijen heeft gemaakt. Hier kregen we een rondleiding en mochten we daarna zelf ook nog even rondkijken.`s Middags gingen we naar een nogal groot winkelcentrum, altans, groot voor europese begrippen. De amerikanen vonden het wel meevallen. Het was in elk geval groot genoeg om de middag door te brengen. Toen we terugkwamen bij het hotel begonnen de andere 80 exchangestudenten langzaamaan ook binnen te komen. Het was leuk om iedereen weer terug te zien, en het duurde niet lang of het was een uur of 1, toen ik het wel weer tijd vond een beetje slaaptekort van de vorige nacht in te halen

Onze groep Machalenen

Uitzicht over centrum van Quito

Groep Machalenen voor de boom des levens in guayasamins tuin (vraag me niet waarom dat de boom des elvens is, is mij ook maar verteld...)

Jarige Liz wordt verrast met taart

Ons Hotel

Quito by night

Dag 2

Na een heerlijk ontbijt dat bestond uit een buffet met veel fruit en andere dingen (Vietnam-mensen: zoals in Hoi An), vertrokken we voor een city tour door Quito. Om te beginnen gingen we naar de Virgen de Quito, de Maagd van Quito. Dat is een groot beeld beeld gebouwd op een een heuvel in de stad. Dat is zo´n beetje een gewoonte hier in grote steden in Zuid-Amerika: Guayaquil heeft er ook 1, en in Rio de Janeiro staat ook een bekende ;) In Machala heb ik er nog geen één gezien, but then again, we don´t have no hills around here. Wait a minute, ga ik nou ongemerkt over in engels? Nou ja, ik laat het wel staan, het is wel tekenend. Met de vlaamse belgen sprak ik ook voornamelijk engels, want dat is makkelijker dan overstappen naar nederlands ;) Anyway, bij dit beeld kregen we even de tijd om foto´s te maken, van het uitzicht te genieten en souvenirs te kopen bij de stalletjes, wat niemand deed wat we zouden laten nog naar Otavalo, de grootste indiaanse markt van het continent gaan.Hierna gingen we naar het oude, koloniale centrum van Quito. Daar bezochten we de Plaza de Independencia, het presidentieel paleis en weet ik veel wat voor paliezen er verder nog aan de Plaza staan (waar iedereen natuurlijk op de foto moest met de wachters), en een of andere kerk die helemaal vol gehangen was met goud. De ochtend werd afgesloten met een bezoekje aan een niet bijster interessant museum over de geschiedenis van Quito ofzo.´s Middags gingen we naar een ander soort toeristische attractie van Quito, de Teleferico. Dat is een eitjes-lift, precies zoals je die heb in de skigebieden in de alpen, en die brengt je tot 4100 m op een van de zijden van de vulkaan Pichincha, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Helaas vond mijn camera het hier tijd om een lege batterij te hebben, dus heb ik hier niet veel foto´s gemaakt...´s Avonds hadden we weer dinner in het het hotel. Dit keer verde rwe ondertussen vermaakt met wat traditionele dansen. Hierna was het weer tijd voor de landenpresentaties, waar elk land iets mocht/moest zingen of iets dergelijks. Aangezien ik nog steeds de enige nederlander was werd dit weer een solo optreden. Groot succes natuurlijk. Die avond nacht zochten we uit oude gewoonte (zie manabí reis) het dak van het hotel weer op, maar hier werden we na een uur ofzo weer afgetrapt :( Gelukkig was het ook gezellig in de hotelkamers.

Uitzicht over Quito
Net als thuis in Gouda :)
De Maagd van Quito

Pesidentieel Paleis aan de Plaze de Independencia
Monument op zelfde plaza

Joost + Wachter (ja, ik sta er weer goed op...¬_¬)

Iglesia de la compañia

Met zn allen wachten in museum tot het tijd is voor de lunch

Uitzicht over Quito vanaf de Pichincha, bovenaan de teleferico

Dag 3

Na weer net zo´n goed ontbijt als de vorige dag was het alweer tijd om Quito te verlaten :( We gingen naar Mitad del Mundo (Midden van de Wereld), een klein stad met een groot monument precies op de evenaar (nou ja, 200 nogwat meter er vanaf, but who cares). Hier werd de groepsfoto gemaakt en konden we zelf nog een paar foto´s maken op de lijn die de evenaar voor moest stellen.Volgende stop was een soort museum over amazone-indianen, wat direct naast het moment lag. In de museum had je precies net zo´n rooie lijn als bij het monument, alleen dit was wel de echte evenaar ;) Hier kon je een aantal leuk truukjes bij doen. Bijvoorbeeld, als je op de evenaar je duim en wijsvinger stevig tegen elkaar aan knijpt is het voor iemand anders een stuk makkelijker ze uit elkaar te duwen dan al sta je bijvoorbeeld 2 meter ten noorden of zuiden van de evenaar. Heel vreemd! Of als je twee meter ten noorden van de evenaar een stop uit een bad trekt, krijg je een draaikolk tegen de klok in, twee meter ten zuiden krijg je een draaikolk met de klok mee, en op de evenaar gaat het water gewoon recht naar beneden. En je kan er ook een ei rechtop op een spijker zetten. Mij niet gelukt, maar het kan wel.Hierna door naar Ibarra, "la ciudad blanca", om van een lunch te genieten bij de rotaryclub daar. Maar niet voordat we hadden genoten van een paar traditionele dansen en nog een groepsfoto, waarbij een oude rotaryman probeerde een foto te maken met de camera achterstevoren, scherm onze kant op dus ¬_¬ Na de lunch gelijk door naar Cotacatchi, waar ons hotel was. Daar hadden we een gezellige nacht.

Iedereeen bij mitad del mundo

Jaja, lengtegraad 00´00´00

Ik sta op de evenaar!!!

Pas maar op, als Joost een pijltje schiet kan die alle kanten op gaan

Mia en Aria op de evenaar

Traditionel dans

Traditionele Dans

Traditionele dans met mibnder traditionele dansers

Dag 4

De ochtend was ingepland vor Otavalo, een stadje waar elke zaterdag de grootste wekelijkse markt van indígenas (indianen). En sorry, ik heb hier geen foto´s gemaakt, want anderhalf uur is gewoon te weinig daar, hoewel het wel goed was voor mn portemonee dat het niet langer duurde. Ze hadden veel (llama)wollen dingen zoals ponchos, mutsen, truien, tassen en nog veel meer.Daarna gingen we naar een of ander meer in een vulkaankrater, met een eiland in het midden. We hadden helaas geen tijd om te zwemmen, maar het was wel een mooi uitzicht. ´s Middags mochten we zomaar zelf rondlopen in Cotacatchi, een stadje dat enkel lijkt te bestaan uit winkels met leren dingen. Ik vond dat ik al wel genoeg had gekocht in Otavalo, dus hier niet al te veel gekocht ;) ´s Avonds hadden we weer een disco in het hotel en maakten we er natuurlijk weer een gezellig nacht van.

In Cotacatchi
Mooi eiland
Lago San Pablo
I can fly!!

Dag 5

Helaas, de reis weer bijna over... Na een drie uur lange reis door een prachtig alpenlandschap kwamen we weer aan in Quito, waar we afscheid moesten nemen van de meesten van onze vriendjes en vriendinnetjes. Alleen Machala, Cuenca en Manabi bleven over, want die reisden allen in de nacht terug. Nou waren er die week de fiestas van Quito, inclusief stierenvechten enzo, en ook onderdeel daarvan was een soort muziek festival op een heuvel in de stad (jaja, quito heeft veel heuvels). En je raadt het nooit, het eerste wat we hoorden toen we daar aan kwamen was een of andere fransman die aan het rappen was....Een franse rapper op een festivalletje in Quito??? Nou ja, het was in elk geval wel gezellig, totdat het opeens koud werd en ging regenen en ik alleen een t-shirt aan had... Volgende en laatste stop was het winkelcentrum waar we de eerste dag ook naartoe gingen. Hier bleven we de rest van de middag/avond totdat het tijd was om naar huis te gaan..... Dit keer kon ik gelukkig wel slapen in de bus....

Bij Quitofest

Unas Fotos

2006-11-17T16:44:00.000+01:00

Voor mensen die afgelopen tijd tevergeefs hebben geprobeerd te bellen, sorry, was m´n telefoon kwijt. Heb nu een nieuwe, nummer 00593-86196779

3 Exchangestudenten bezig met favoriete bezigheid op school

Cangrejos (krabben) zijn hier niet zo duur (5 voor een euro), dus mn moeder had ff 25 krabbetjes gekocht voor het diner. Ze zijn hier trouwens benieuwd hoe duur ze in Nederland zijn. Iemand enig idee?

Banaaaanen :) Plantage van ome Franco. Iemand enig idee hoe duur bananen in Nederland zijn?

Het is hier vrij "normaal" om zwembad en voetbal/basketbalveld bij je huis te hebben. (Nou ja, ik ken 3 mensen die dat beide hebben, maar toch, das 3 meer dan ik in nederland ken). Dit is trouwens bij een neef (2de graads, zoon van de neef van mn vader is net zo goed neef ;) )

Manabí y Vilcebamba

2006-11-06T17:05:00.000+01:00

Eindelijk eerste rotary-reisje gehad. 5 Dagen (yeah right, dag 1 vanaf 17.00 uur en dag 5 tot 9.00 uur) naar de provincie Manabí, die er in Ecuador bekend staat om zijn goede stranden ^_^

Manabi - Dag 1

9 uur verzamelen!!! De vier van onze club: Sonja (Finland), Jessica (USA), Lisa (Duitsland) en ik plus nog 2 anderen van naburige clubs: Lauren en Kelly (USA) samen in een busje dat ons rechtstreeks naar hotel Maximus in Portoviejo zou brengen. Het was erg gezellig, de hele 5 uur van de reis volgepraat. We waren er natuurlijk veel te vroeg, het begon pas om 17.00 uur. Ik weet niet wie bedacht heeft dat we om 9 uur weggingen, maar hij kan nooit erg Ecuadoriaans geweest zijn. Mensen van de organistatie kwamen een uurtje later (wij zijn dan ook de enigen wiens tassen niet zijn gecontroleerd op alcohol e.d. Als we dat nou eens geweten hadden...) en na 2 uur kwamen langzaam maar zeker de anderen binnendruppelen. Kwam er opeens een jongen naar mij toe en die zei iets, maar ik kon echt niet verstaan wat, of zelfs maar welke taal. Maar nadat hij het een paar keer herhaald had bleek het Nederlands (nou ja, vlaams) te zijn....Dat was dan ook gelijk mijn eerste kamergenoot. Net zoals een of andere Duitser. Die dag verder niet zo bijzonder veel gedaan, behalve een diner bij de plaatselijke rotaryclub, waar een paar saaie speeches werden gegeven en iedereen zichzelf even voor mocht stellen.

Manabi - Dag 2

7 Uur opstaan. Na het ontbijt blazers aan en vlaggen mee, want we moesten meelopen in een optocht ter ere van de de feesten van Portoviejo. Elk land kreeg bovendien een vlag aan een stok die ze gezamelijk moesten dragen. Ik was de enige uit Holland, dus ik zat met 2 vlaggen opgescheept. Het was de bedoeling dat we in 8 rijen zouden lopen (zoals de rest van de optocht deed). Hehe, probeer dat maar eens, 100 uitwisselingsstudenten in rijen van 8 laten lopen :D

Na anderhalf uur lopen en zo nu en dan "viva portoviejo" roepen was het voorbij, wat wij niet zo erg vonden, angezien het vrij warm was, zeker met blazer en vlag omgebonden. Toen gingen we naar een groot huis om een groepsfoto te maken. Dit duurde wel even, aangezien iedereen wel zon groepsfoto´s wilde. Daarna was het op naar Manta, de populairste badplaats van Ecuador. Eerst ergens eten bij een restaurantje aan het strand, daarna mochten we onszelf vermaken aan zee... Dat lukt ons wel ;D

Op de terugweg gingen we langs Montecristi, een klein stadje waar de wereldberoemde panamahoeden vandaan komen (ja mensen, panamahoeden komen uit Ecuador, niet uit panama), en toen we daar vertrokken had de helft van de mensen zo´n wereldberoemde panamahoed en nog een hand vol andere souvernirs.

´s Avonds diner weer op andere plaats. Hier werden koning en koningin van de reis verkozen (zoals gezegd, ze zijn hier dol op zulk soort verkiezingen. Alles hier heeft z´n eigen koningin (incl. meeste rotaryclubs :P)) Elk land moest zn eigen kandidaat-koningin kiezen, die dan wat rondjes moest lopen en moest dansen. Daarna werd met geluidmeting van het applaus uitgemaakt wie er had gewonnen. Dit werd een (verlegen) meisje uit Taiwan. Daarna moesten alle jongens voor haar dansen (en op initiatief van een Braziliaan, met haar dansen), en daarna moest ze "haar" koning uitkiezen: een (andere) braziliaan. Die nacht overnacht op het dak van het hotel. Niet echt comfortabel slapen, op het beton (matrassen was te zwaar om naar boven te slepen), maar ja, zo veel sliepen we toch niet.

Brazilianen

Holland en Belgie

Holland en Canada

Holland en Taiwan

Holland and France

En hier de groepsfoto

´s Avonds bij het diner. , Lisa, ik, Rio (Japan), Jakob (USA), ,

Onze slaapplaatsten op het dak ;)

Ina (Duitsland) met een paar van die beroemde panamahoeden

Hehehe, de laatste kandidaat-koningen. De eerste heeft iets te wilde plannen ;)

Manabi - Dag 3

Na een niet zo comfortabele, maar erg gezellige nacht en een vlug ontbijtje stond ons een 3 uur lange busrit te wachten, want we gingen naar een andere hotel in de buurt van Canoa, een stukje noordelijker. Dit hotel lag direct aan een mooi, praktisch verlaten strand, en zag er meer uit als een bungalowpark dan een hotel en had zelf een zwembad....

Na de luch werd het weer aan onszelf overgelaten ons te vermaken aan het strand. Wederom geen enkel probleem ^_^ Er werd ook nog een strandvoetbaltoernooi georganiseerd, maar helaas werden we daarbij dik ingemaakt door de brazilianen.

´s Avonds was het ook weer gezellig, met een groot kampvuur op het strand, een Duitser met een gitaar en daarna uitchillen rondom het zwembad.

Paradijs
Manabi - Dag 4

´s Ochtends weer lekker naar het strand. Echt ideaal, zo´n hotel aan het strand! Dit keer beachvolleybal toernooi en zaklooprace (nu wel gewonnen ^_^) Na de lunch gingen we jammer genoeg weer weg. Had daar nog wel een paar weken willen blijven! Onderweg stopten we nog bij iets wat denk ik een soort dierentuin moest voorstellen, maar echt spectaculair was het niet. Alleen luiaard met jonkie in het keukenkastje was wel schattig.

´Avonds na het diner moest elk land een traditioneel liedje zingen. En ja hoor, Joost was de enige van Holland. Ik dus in mn eentje voor zo´n dit honderd man sinterklaasliedjes gezongen. Was uiteraard een doorslaand succes, kreeg gelijk allemaal platencontracten aangeboden (nou ja, bijna, maar als er iemand van een platenmaatschappij was geweest was dat vast gebeurd ;) ) Daarna hadden we nog even tijd om te dansen voor we weer terug gingen naar het hotel.

Het laatste avondmaal

Manabi - Dag 5

Om 9 uur verstrok de bus naar Machala weer :(

Loja

Afgelopen week was er een soort korte vakanite, gevormd door allerheiligen, allerzielen en het weekend. De meeste mensen gingen hierin naar de Feesten van Cuence, dat zoveel jaar onafhankelijkheid vierde. Maar ik ging met mijn familie + mijn oom en zijn familie naar de provincie Loja, in het zuidoosten van Ecuador, in de bergen. Hoewel het maar zo´n zeg uur rijden was naar het hotel, deden we er ongeveer de hele dag over. Dit vanwege een paar stops: Eerst bij de bananenplantage van mijn oom om even 5 dozen bananen op te halen om aan zijn vriend in Loja te geven. Daarna gingen we naar Cisne, wat in oktober en november een soort bedevaartsoord is, omdat de maagd van Cisne daar ooit eens aan iemand is verschenen, als ik het goed heb begrepen. Daar hebben we gelunched, en na de lunch gingen we naar een mis in de kerk. Aan het eind van de mis konden mensen dingen laten zegenen. Nu is onze auto dus gezegend door een priester, dus mensen die bang waren dat ik hier een ongeluk zou krijgen (geen geringe kans met het verkeer hier) kunnen weer opgelucht ademhalen ;) Daarna hebben we Loja, hoofdstuk van de provincie even bekeken voor we naar het hotel gingen. Die koloniale bergstadjes zijn toch wel wat mooier dan die lelijke kuststeden. Hotel was weer bungalowpark-achtig, plus zwembad. Rest van de vakanite hebben we niet zoveel gedaan, alleen een beetje rondgehangen bij het hotel en de finca van de vriendvan mn oom, en ook nog naar Vilcebamba, een dorpje dar erom bekend staat dat de mensen er zo oud worden (100-120 jaar)

De kathedraal in Cisne

De motor wordt gezegend

En de voorste stoelen

En de achterste

De kathedraal van opzij

Ik dacht dat iemand z´n speelgoed spin had laten liggen in de badkamer van het hotel... Maar nee hoor, gewoon de grootste spin die ik ooit heb gezien ;)

Neefje, gastmoeder, -broer, -vader, en ik

Conciertos, gala y mas

2006-10-12T22:08:00.000+02:00

Tijd voor weer een berichtje....

Concerten

2 Concerten gehad de afgelopen weken. De eerste werd georganiseerd door het meisje dat is verkozen tot koningin van onze school (ze zijn hier dol op dat soort verkiezingen), en waarom? Voor de verkiezingen had ze beloofd dit te doen als ze verkozen zou worden. Tsja, tot zover het idee van eerlijke verkiezingen... Met een beetje geld kan hier alles ;)

Het concert was van Jorge Luiz del Hierro, een vrij bekende zanger hier. Het zou beginnen om 3 uur, maar ja, dit is Ecuador, dus wij kwamen om half vijf. Maar een uurtje te vroeg ¬_¬

Concert was wel leuk, mensen stonden alleen een beetje stilletjes voor het podium te staan. Waren wij Europeanen niet gewend. Wij stonden dus een beetje te springen en te schreeuwen. Dit leidde ertoe dat wij op het podium werden geroepen. Jorge Luiz handje gegeven enz. Best grappig allemaal. Daarna zouden we nog naar een ander (salsa)concert gaan, maar dat ging uiteindelijk niet door, dus gingen we maar naar Las Brisas, een wijk hier waar je op zaterdag avond zo´n beetje alle jeugd kan vinden.

Tweede concert was afgelopen zondag en werd georganiseerd door de PSC (Partido Socialisto Christiano), de partij van mijn oom. De verkiezingen zijn zondag, en iedereen boven de 18 hier moet stemmen, dus er wordt alles aan gedaan om nog zoveel mogelijk stemmen te winnen, dmv optochten, reclames en dus ook gratis concerten.

Concert

Charlotte (Duitsland) en Juan Carlos

Willy, Mijael, Tiki, Spongbob, Charlotte (Duitsland), Karla, , ik, Daniel, Juan Carlos, Valentina (Belgie), Lauren (USA)en Cesar

School

Ik moet nog steeds elke dag om 6 uur opstaan om naar school te gaan :( En na 8 lessen van 40 minuten en slechts 1 pauze van 25 minuten kan ik om 1 uur weer naar huis, op tijd voor de lunch. De lessen zijn nogal saai, en volgens mij komt dat niet alleen omdat ik er vrij weinig van kan volgen....

Vorige week was er "feest" op school. Het werd begonnen met de "velada", waarbij alle klassen een dans/toneelstukje opvoerden en alle koninginnen (basisschool, middelbare school en we hebben er nog een paar geloof ik..) nog een paar rondjes liepen. Verder waren er vorige week nog een paar saaie (en lange) toespraken (gelukkig had ik mn mp3-speler bij me) en op woensdag presenteerden alle leerlingen hun projecten en konden ouders en andere leerlingen komen kijken. Een aangename afwisseling van de lessen :) Jammergenoeg had ik mn camera niet bij me. Ter afsluiting was er een gala in het plaatselijke 5-sterrenhotel. Had al sinds Vietnam gewacht op zo´n gelegenheid om mn nieuw pak uit te proberen :D

Random pics van school

De 6e oefent met marcheren

Dit zit er in de bomen op school....Soms komen ze ook naar beneden. Hoop nog een keer te zien dat iemand op zn hoofd gepoept wordt ;)

Paps en ik voor gala

Eten

Tsja, wat zal ik hierover zeggen... Ecuadorianen eten veel en snel.
Als we thuis eten, eten we ´s ochtends en ´s avonds meestal een tosti, tamal (mais-achtig geval) of gebakken ei met plátano (soort banaan), en ´s middags altijd rijst + vlees (meestal kip) + iets anders (meestal banaan, en anders bonen of mais). Als we ergens anders eten is dit laatste altijd het geval. Tijd maakt hiervoor niet veel uit, ecuadorianen kunnen altijd eten. Bijvoorbeeld, afgelopen zaterdag was ik bij een feestje van de andere rotaryclub hier, en daar werd er om 12.30 (´s nachts) nog een voledige maaltijd bezorgd.

Zoals gezegd, ze eten hier veel banaan, op veel verschillende manieren, en ze hebben ook verschillende soorten. Wat wil je ook, als je in de bananenhoofdstad van de wereld woont... ;) Ze maken er zelfs chips en patat van ;)

Tamal

Moet nu afsluiten, maar binnenkort komt meer

Mi numero de telefono y la dirrecion

2006-09-27T21:33:00.000+02:00

Mijn nummer waarop ik over het algemeen altijd (niet ´s nachts bellen!!!) bereikbaar ben:

0059399001949

Waarschijnlijk goedkoper via teledirect:

0900 1523 (even wachten) 0059399001949#

Adres is volgens mij (weet ik niet zeker, post is hier niet zo gewoon als in nederland, dus niets belangrijks sturen):

Joost Romero Acosta
Circunvalacion Sur 1002
Machala
Ecuador

Desfillar y Bailar

2006-09-23T15:38:00.000+02:00

Oei, het hier al een tijdje niet gepost. Veel gebeurd intussen. Ik zal maar vergaan waar ik vorige keer was gestopt:

Vorige week donderdag bezoek gebracht aan Sonja (Finland), en dus ook mijn volgende gastfamilie. Manuel, mijn volgende gastvader, is rector van een universiteit, en het huis staat dan ook midden op het terrein. Verder op het terrein: grote tuin + zwembad (waar de studenten volgens mij niet mogen komen), voet/basketbalveld (waar de studenten wél mogen komen, en waar dus ook altijd wel wat te doen is), barretje van oom en tante (erg aardige mensen), en natuurlijk de universiteit zelf. Ik ga daar naartoe aan het begin van een vakanite van 3 maanden, tijdens het warme seizoen (+/- 40°C), en grote tuin + zwembad is volgens mij een uitstekende plaats om feestjes te geven ^_^

Volgende dag met groepje uitwisselingsstudenten + mensen van school de stad in geweest, en ja hoor, je past met 7 man in een kleine taxi hier! Ergens lekker Chinees?! gegeten, en daarna nog wat door de stad gelopen. Overigens voor het eerst dat ik dat gedaan heb, want de mensen hier doen werkelijk alles met de auto.

Zaterdag hadden we een lunch van rotary met een aantal belangrijke mensen bij het huis (lees:villa) van een of andere garnalenboer. We waren redelijk op tijd, maar een uur te laat (dat is dus normaal hier). Verder kwamen er ook de 14 kandidaat Miss World Banana, die hier volgende week bij het internationale bananenfestival gekozen wordt. Maar ja, Miss Canada en Miss Duitsland spraken geen spaans, en engelssprekende ecuadorianen zijn ook vrij schaars, dus 3x raden wie er bij hen aan het tafeltje gezet werd ;) Juist! Heb dus de hele lunch gezellig met miss canada gebabbeld. Dat wil zeggen, als we niet gestoord werden door mensen die op de foto wilden ¬_¬

Die middag/avond was er weer een optochtje voor de campange van mijn oom, dit keer in Machala zelf. Ietsje groter dan vorige keer, paar honderd auto´s :D

Zondag hoorde ik dat ik mee kon doen in een modeshow die werd georganiseerd door de andere rotaryclub hier. ´s Middag zouden we oefenen en kleren passen, maar in de 4 uur dat ik daar was heb ik zo´n 2 minuten kleren gepast.... Echt Ecuadoriaanse efficientie. Maandagmiddag teruggekomen om andere 2 kostuums te passen. Hoefde nu maar 2 uur te wachten :)

´s Avonds was het zover: niet geoefend, plein vol met mensen, 5x de catwalk op: 1x alleen, 2x met 2 en 2x met iedereen. Het scheen dat ik het best goed deed :P 2de kostuum was roze tshirt met paars fluwelen colbertje ^_^ Daarna nog ff bijgepraat met miss canada, nederlands, engels en spaans doorelkaar gepraat met Carla (ex-outbound Duitsland), en snel weer naar huis, want moest een paar uur later weer op voor school...

Wat school betreft, ik ben overgestapt naar de 6de. Heb nu een hele leuke klas, mensen gedragen zich (ietsje) ouder :) Afgelopen week moesten ze elke ochtend 1,5 uur oefenen met marcheren en volkslied zingen ed, want ze hebben komende week een ceremonie waarbij ze allemaal trouw zweren aan Ecuador en de vlag moeten kussen. Moeten ze doen, anders kunnen ze niet slagen :/ Charlotte (Duitsland) en ik mochten niet meedoen, dus zijn we de laatste 2 dagen maar 1,5 uur later gegaan. Waren de inspectoras niet erg blij mee geloof ik ;) (Elk jaar op school heeft een inspectora, wiens hele werk eruit bestaat te controleren of iedereen zijn schooluniform goed draagt, haar niet te lang heeft en op tijd is....)

Verder zijn Charlotte en ik begonnen met danslessen. 15 Dollar per maand en ik kan elke dag na 6en naartoe :) Leraar is onwijs grappig, nogal homo en kan onwijs goed dansen (ja, geldt voor 90% van de dansleraren, weet ik)

Heb nu wel weer genoeg geschreven denk ik, dus hier nog een paar foto´s:

Vrijdag middag bij chinees. Vlnr: Solange (school), Sonja (finland), ikke, Natalie (usa), Valentine (belgie), Ian (usa), Lauren (usa)

Manuel (volgende gastvader; die kleine) loopt miss panama (die lange) naar haar stoel.

^_^

Pablo (mijn broertje) en Olivia (miss canada) :)

Ik, paps en mams

Charlotte, Lisa (duitsland) en Sonja

Ik, Sonja, Miss Ecuador, Lisa en Jessica (usa)

Ik + presentatoren van modeshow

Ik, Charlotte en ome Tito

Ik bij 2de ronde modeshow

Charlotte en ik bij 3de ronde modeshow

Ome Tito (die kleine in het midden had mijn camera en vond het leuk zulke foto´s te maken

Campaña y Escuela

2006-09-12T21:43:00.000+02:00

Tijd voor weer een berichtje...

Op vorige week dinsdag na, toen Sonja (Finland) langskwam, heb ik de week doorgebracht met in de zon op het balkon zitten muziek te luisteren en te spelen met Pablo, mn broertje. Dat in de zon zitten vonden ze hier geloof ik een beetje raar, wie gaat er nou weer in de zon zitten als je binnen airco hebt... ;)

Was dus wel blij toen paps vrijdag zei dat we zaterdag weg zouden gaan, om 5.30... Kwam er de volgend ochtend achter dat dat dus 5.30 ´s ochtends was... ¬_¬ Wat bleek nou, we gingen campagne voeren voor mijn oom in een aantal stadjes in de bergen... Mijn oom heeft zich namelijk verkiesbaar gesteld als diputado, wat het ook mag zijn. Hier in de stad zie je dan ook overal posters, billboards en muurtjes zoals deze:

Eerste stadje dat we bezochten was portovelo, een oud mijnwerkersstadje, en het eerste wat paps en ik (en ome Tito, die met ons mee reed), was zo´n mijn bekijken. Hele kleine gangetjes, was later verbaasd om te horen dat ze deze mijnen nog steeds gebruiken.

Paps en ik in de goudmijn

Eenmaal in Portovelo aangekomen, blijkt dat we niet de enige zijn ;) Er had zich een hele optocht verzameld, inclusief steltlopers, een clown, truck vol met boxen+versterkers, en zo´n honderd mensen....

Zo´n politieke campagne is hier wel een beetje anders dan in Nederland. Vooraf gegaan door de muziekauto, die propagandaliedjes speelde (de hele dag dezelfde 3 of 4 ¬_¬) liepen mijn oom en de andere 4 kandident diputados van zijn partij elke markt, winkeltje, kapperszaak en wat ze verder ook maar tegen kwamen binnen, om iedereen een hand te geven. Ook iedereen de we tegen kwamen op straat, in de auto of voetganger, maakt niet uit, ontkwam hier niet aan. Ondertussen waren een aantal mensen, waaronder ik ;), bezig met stickers te plakken op elke lantaarnpaal, auto, muurtje en winkelruit. Toen we ongeveer heel Portovelo gehad hadden, gingen we in een colonne van zo´n dik 40 (goed beplakte) auto´s naar het volgende stadje. M´n vader had speciaal voor deze gelegenheid een sirene laten inbouwen in de atuo, waar hij ook bijna constant mee zat te spelen. En zo hebben we ongeveer de hele dag gevuld.

Zondag gingen we weer weg, dit keer richting de Peruaanse grens. Onderweg nog een stukje land bekeken van mijn vader, wat hij gaat laten bebouwen geloof ik. Daarna gingen we door naar grensstadje Huaquillas, om wederom campagne te gaan voeren. Hier mochten we van de politie geen optocht te voet doen, dus reden we in slakkengang, terwijl de diputados achterop een truck stonden te zwaaien (kan Batrix nog wat van leren..) en terwijl mijn vader weer vrolijk speelde met de sirene (die het halverwege Huaquillas begaf).

De steltlopers

Gedeelte van de optocht

Redelijk beplakte auto

Stukje land van mijn vader

En maandag was het dan zover, i mocht naar school!! 6 uur ´s ochtends opstaan, want het begint hier ietsje eerder... Op school gelijk naar de rector, en ongeveer het eerste wat ze zegt: Haar moet korter ¬_¬ Daarna naar de inspetora (haar moet korter, schoenen moeten zwart), die me naar mijn klas bracht. Er zitten 7 andere uitwisselingsstudenten bij mij op school, waarvan 2 bij mij in de klas: Yu (Japan), en Eva (USA). Verder bestaat de klas uit 4 jongens en 9 meisjes van 15/16. De les was nog maar nauwelijks begonnen of heel de school werd naar het plein geroepen, waar elke klas zich in 2 rijen opsteld. Nadat iedereen goed stond (klas 5 biologie, iets naar rechts, klas 3 scheikunde, iets naar links!), werd het volkslied gespeeld, vlag gehesen, enkele toespraken gehouden en het schoollied gespeeld.

Mijn vakken hier zijn: Taal, Engels (erg grappig), wiskunde, natuurkunde, scheikunde, biologie, anatomie, geschiedenis, psygologie, lichamelijke opvoeding, investigacion (?) en computacion (1h20 achter een computer zitten en je email bekijken, ook ongeveer de tijd die je daarvoor nodig heb met de snelheid van de computers daar...). Het niveau stelt niet zo veel voor, in elk geval, indien ik het kan verstaan bijna nooit dus ;)).

Gisteravond oma weereens bezocht, want ze gaat een maand naar canada. Groot gedeelte van de familie was daar. Ook neef en nicht van mijn leeftijd, was dus wel gezellig. Neefje probeerde gelijk al mij te koppelen een een dochter van vrienden van mijn ouders waar we vrijdag op bezoek waren, die hij ook kent 0_o Al mn tantes en nichtjes opmerkingen maken over hoe leuk mn nieuwe kapsel is (HET IS ZO LELIJK!!!!), en dat mn blauwe ogen zo beter uitkomen ¬_¬

Ik, mijn nichtje en mijn nichtje

Ik, mijn nichtje en neefje

Wist je dat:
- Ze in Finland ook drop hebben? Sonja heeft ook een voorraadje bij zich (maar vond mijn zoute drop lekkerder ¬_¬
- Mensen hier echt dol zijn op blauwe ogen? Vandaag was lerares anatomie bezig met het opnoemen van de cijfer van afgelopen semester: "18, 16, 19, dat is een totaal van 85, gedeeld door 5 geeft je een gemiddelde van....Die ogen!!!!" gevolgd door een verhaal van 5 minuten over mijn ogen, wat ik niet helemaal verstond, maar wat toch best grappig was :P
- Mijn moeder, tante + 3 nichtje na lang overleg hebben besloten dat mijn ogen niet azul (blauw), maar celeste (hemelsblauw) zijn?
- Ik drie verschillende schooluniformen heb? 1 voor maandag, 1 voor donderdag (gym), 1 een voor de rest van de week.
- Niemand hier mijn naam uit kan spreken? Klinkt meestal ongeveer als Djósh ¬_¬
- Ik het leuk vind als jullie hier allemaal een berichtje achterlaten?

¿Sabes que?

2006-09-04T03:05:00.000+02:00

Wist je dat:

- Ik morgen (maandag) voor het eerst naar school ga
- Ik daarvoor een uniform heb (foto´s volgens spoedig ;))
- Ik afgelopen donderdag eerste rotarybijeenkomst had
- Ik daar de andere exchangees heb ontmoet
- Ik naar dezelfde school ga als Sonja (Finland)
- Ik in februari ook van gastgezin zal wisslen met haar
- Dat gastgezin een zwembad heeft :D
- Ook Jessica (USA) en Lisa (Duitsland) van huis wisselen
- Jessica ook een vrij groot huis inclusief zwembad, kok, dienstmeisje en chauffeur heeft...
- Ik daar woensdag even een bezoekje heb gebracht
- Het hier elke dag zo rond de dertig graden en bewolkt is
- Dit een best lekkere temeratuur is
- Ik best schrok toen mij werd verteld dat dit het koude seizoen is...
- Het in de "winter" pas echt warm gaat worden
- ER bij de scholen, winkelcentra, en her en der door de stad overal bewakers/politieagenten staan met geweer in de aanslag
- Ze bij de banken ipv geweren shotguns hebben
- De lunch hier de belangrijkste maaltijd van de dag is
- Ik gister duits heb gesproken met m´n nichtje
- Zij mij dinsdag meeneemt naar een feest :)
- Machala 1 groot doolhof is
- Ik er nog steeds niks van snap
- Bingo spelen met je broertje een goede manier is om je cijfers te leren
- Mijn vader elke ochtend met het ontbijt heel de keuken afgaat om mij spaans te leren
- Ik op deze manier al moeiteloos de refrigeradora, microonda, sanducheria, horno, tasse, tapa, vaso, cuchillo, tenedor en een aantal andere dingen kan aanwijzen ;)
- Ik verder nog vrij weinig van het spaans versta
- Het wel iedere dag beter gaat
- Ze hier veel en lekker fruit hebben
- De papaya´s hier beter smaken dan die in Vietnam
- Ik van de week een leguaan vond toen ik langs het huis liep:

- Machala er ongeveer zo uitziet:

- Ik dit zie als ik uit mijn raam kijk:

Bananas!!!

Mi Casa

2006-08-28T23:50:00.000+02:00

¡He llegado!

2006-08-27T23:24:00.000+02:00

Hallo iedereen!

Hier mijn eerste berichtje uit Ecuador. Na een lange nacht in het vliegtuig waarin ik wel een heel uur(!!) sliep, kwam ik `s ochtends om 6 uur aan op het vliegveld, waar ik al werd opgewacht door m`n gastouders en broertje :D Maar ipv naar Machala te rijden gingen we naar een appartement op vijf minuten van het vliegveld. Hier zouden we overnachten, want m`n gastmoeder moest die middag naar de "baby-shower" van een nicht, een soort feestje waarbij de zwangere vrouw cadeaus krijgt.

Ik heb de hele ochtend met Pablo, mijn zeven-jaar oude gastbroertje, door een grootwinkelcentrum in Guayaquil gelopen. Hij bleef de hele tijd vrolijk tegen me aan praten waar ik vrij weinig van verstond. Het spaans gaat overigens een stuk beter dan ik had verwacht, ik kan redelijk uit mn woorden komen en zo nu en dan lukt het me ook nog iets te verstaan. Goede gesprekken kan ik og niet voeren, maar ik kan me redden!

`s Middags, terwijl mn moeder bij de baby-shower was, ging ik met mn vader en Pablo naar naar een ander winkelcentrum, waar een grote speelhal was en waar we gingen bowlen. Daarna gingen we ergens een pizza eten (ze houden hier wel van fast-food e.d.) en daarna gingen we naar het huis van de nicht van m`n moeder, waar nog meer familie was. Daar wed in het begin vrij veel over mij gepraat, maar ik kon niet precies verstaan wat ¬_¬ Gelukkig was er ook een jongen (gast-achterneef ofzo :P) die op uitwisseling naar USA was geweest en dus goed engels sprak. Het was wel leuk om weer een normaal gesprek te kunnen hebben. Om 12 uur gingen we weer naar het appartement, waar we gingen slapen (eindelijk!!)

Zondag gingen we met de auto naar Machala, mijn woonplaats. Onderweg wezen mijn vader en broertje elke plant en elk dier aan en vertelden de naam ervan. Ik ben bang dat ik er vrij weinig van heb onthouden. Hier aangekomen kreeg ik een kamer een een badkamer (elke slaapkamer hier heeft een eigen badkamer!!) toegewezen. Ik zal binnenkort wel een paar foto`s van mn huis hier neerzetten. Ook kreeg ik Andres, mijn andere gastbroer hier voor het eerst te zien.

Ik heb zojuist ontekt dat we een dienstmeisje of zoiets hebben, ik weet het niet precies, maar ze maakt in elk geval het huis schoon...

Wat ik vandaag ga doen weet ik niet precies, maar ik ga zo denk ik een paar mensen bellen.. :D
Hasta la proxima,

Joost

Over een week op vakantie!!

2006-07-15T14:11:00.000+02:00

Nog een weekje en dan lekker 3 weken naar Vietnam. Ik kijk er echt naar uit. Hier een stukje over de reis die we gaan doen:

Een weergaloze rondreis door Vietnam, die je naar alle hoogtepunten van dit meeslepende land brengt: van de waterrijke Mekongdelta in het zuiden tot de overweldigende sprookjesbaai van Halong in het noorden. Je maakt kennis met Vietnams minderheden in de bergen bij Sapa en ziet de monumentale overblijfselen van oude beschavingen. Vietnam is een charmant, stijlvol land, waar nog veel te ontdekken valt op historisch, cultureel en culinair gebied.
Je vliegt van Amsterdam naar Ho Chi Minh City, het voormalige Saigon, waar je de volgende ochtend aankomt. Je kunt uren dwalen door deze bedrijvige stad, die rijk is aan musea, pagodes, koloniale gebouwen en kerken. Ook kun je een excursie maken naar Tay Ninh, het centrum van de kleurrijke Cao Dai godsdienst en de beroemde tunnels van Cu Chi. Op dag 4 rijd je de groene Mekongdelta in, een gevarieerd waterrijk gebied met rijstvelden, kokosnoot- en bananenplantages. Je maakt er mooie boottochten, onder andere naar een drijvende markt en slaapt op An Binh-eiland. Na een binnenlandse vlucht naar Danang rijd je naar het sfeervolle Hoi An, misschien wel het mooiste plekje van Vietnam. Bezoek er de fotogenieke markt, met manden vol vis, garnalen, groente of fruit of bekijk de oude winkels en woonhuizen die een goed beeld geven van hoe Vietnam er vroeger heeft uitgezien. Wie wil kan een boottochtje maken of per fiets naar het rustige strand gaan. Na een spectaculaire rit langs de fraaie kust kom je aan in de oude keizersstad Hué. Je kunt er een boottocht maken over de Parfumrivier naar de keizerlijke graftombes en pagodes even buiten de stad. Ook een kijkje in de uitgestrekte Verboden Stad is een aanrader. Op dag 10 vertrek je per nachttrein met gereserveerde couchettes naar de hoofdstad Hanoi, waar je de volgende ochtend arriveert. Hanoi is een lust voor het oog met winkeltjes, markten, eettentjes, oude Franse villa's, diverse meren en brede boulevards. Een volgende nachttrein brengt je naar Lao Cai, waar je in de ochtend van dag 13 al vroeg arriveert en verder reist naar Sapa, gelegen in een schitterende vallei, vlak bij de Chinese grens. Na een mooie rit heb je hier ruim drie dagen de tijd om kennis te maken met verschillende kleurrijke bergstammen zoals de Rode Zao en de Blauwe Hmong. Je kunt, als het weer het toelaat, meegaan op een facultatieve driedaagse trektocht (wel opgeven bij boeking!) door een prachtig landschap en langs pittoreske dorpjes van de diverse stammen, waar je tevens overnacht. Een unieke ervaring die je Vietnamreis extra betekenis zal geven. Je kunt ook een bezoek brengen aan de kleurrijke zondagsmarkt van Muong Hum, voordat je op dag 16 de nachttrein neemt naar de hoofdstad Hanoi. Een volgend hoogtepunt is het verbluffende natuurgebied van Halong Bay, een baai met grillige karstrotsen, die steil oprijzen uit de blauwe wateren van de Golf van Tonkin. Je maakt een boottocht door dit sprookjesachtige gebied en slaapt op het Cat Ba-eiland. Je gaat vervolgens naar Ninh Binh, waar je een fietstocht maakt door een bijzonder mooi landschap. Rijstvelden, bamboe en kleine plattelandsdorpjes worden onderbroken door steil oprijzende ronde en spitse kalkbergen. Dan keer je terug naar Hanoi, waar vandaan je op dag 21 terug vliegt naar Nederland. De volgende dag zul je hier vol levendige indrukken arriveren.

En een paar foto's om in de stemming te komen :) :

Nog twee maanden

2006-06-22T17:09:00.000+02:00

Hallo mensen,

Ik heb dus ook maar even een web-log gemaakt zodat de mensen thuis ook een beetje kunnen genieten van mijn avonturen in Ecuador.

Vanaf 25 augustus (heb m'n ticket al!!) ben ik dus in Ecuador, in het plaatsje Machala om precies te zijn. Machala ligt aan de kust in het zuiden van Ecuador. Het wordt bananenhoofdstad van de wereld genoemd en er is dan ook weinig wat ik erover kan vinden wat niet met bananen te maken heeft :P

Ik heb nu sinds anderhavle week ook contact met m'n eerste gastgezin, de familie Romero. Ik zal er 2 gastbroertjes hebben, Pablo en Adres, van 8 en 15 jaar. M'n gastzus, Priscila, zal ik waarschijnlijk er waarschijnlijk niet zien, want zij vertrekt in augustus voor een jaar naar de USA, ook voor uitwisseling.

Kan niet wachten tot het zover is!!!

-Joost-